BEZ ZWŁOKI,
BEZ OCIĄGANIA SIĘ

Póki czas mamy, czyńmy dobrze, a najbardziej domownikom wiary Ga 6,10

· UCZESTNICY DEBAT


Projekt finansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji i Nauki
w ramach „Programu Doskonała Nauka II – moduł „Wsparcie konferencji naukowych”
(umowa nr: KONF/SN/0535/2023/01).

ZMIEŃ JĘZYK

JERZY MAKULA

Siedmiokrotny indywidualny mistrz świata w akrobacji szybowcowej, czterokrotny srebrny medalista, ośmiokrotny drużynowy mistrz świata, trzykrotny indywidualny mistrz Europy, a także czternastokrotny mistrz Polski. Za swoje osiągnięcia oraz działalność na rzecz popularyzacji sportów lotniczych został uhonorowany Medalem Stulecia FAI oraz Złotym Medalem Aeroklubu Polskiego. Karierę sportową zakończył podczas The World Games 2017 we Wrocławiu.

Rocznik 1952. Przyszedł na świat w Rudzie Śląskiej. Tradycje lotnicze były w jego rodzinie od lat, nic zatem dziwnego, że już w szkole podstawowej zaczął interesować się modelarstwem lotniczym. Pasja i wytrwałość zapewniły mu tytuł wicemistrza Polski seniorów w klasie modeli szybowców swobodnie latających F1A.

Zamiłowanie do modelarstwa rozwinęło się w miłość do szybowców. W 1969 r. uzyskał licencję pilota szybowcowego. Już trzy lata później został członkiem kadry narodowej juniorów. Obleciał trójkąt 500 km z prędkością 79 km/h, ustanawiając tym samym rekord Polski juniorów.

W latach 1973 – 75 startował w Szybowcowych Mistrzostwach Polski Juniorów. W 1975 r. w Szybowcowych Mistrzostwach Polski Seniorów w klasie standard zdobył brązowy medal. Dzięki pozycji medalowej do 1980 r. znajdował się w szybowcowej kadrze narodowej.

Do dzisiaj jest członkiem Aeroklubu Rybnickiego Okręgu Węglowego, obecni pełni funkcję wiceprezesa. To właśnie w aeroklubie rozpoczęła się jego przygoda z akrobacją na samolotach CSS-13. Szybko trafił do krajowej czołówki akrobatów lotniczych. W między czasie zdobył uprawnienia instruktora szybowcowego i zawodowego pilota samolotowego. W 1975 r. został etatowym pracownikiem Aeroklubu ROW.

W 1977 r. rozpoczął pracę na stanowisku kierownika wyszkolenia w Aeroklubie Gliwickim. Już w 1980 r. zdobył brązowy medal w Samolotowych Mistrzostwach Polski w Akrobacji, po czym trafił do kadry narodowej akrobatów. W 1979 r. rozpoczął pracę w Polskich Liniach Lotniczych LOT jako drugi pilot na samolocie Antonow AN-24. Pięć lat później wywalczył srebrny medal w XIX Akrobacyjnych Mistrzostwach Polski. Przez trzy lata sprawował funkcję trenera kadry narodowej akrobatów, uczestnicząc równocześnie w kilkunastu imprezach krajowych i międzynarodowych.

Kariera rozwijała się błyskawicznie – w LOT szybko awansował na pierwszego pilota An-24 oraz zdobył uprawnienia instruktorskie. Został również drugim pilotem na Tu-154M. W 1983 r. po raz pierwszy wystartował w zawodach akrobacyjnych szybowców w RFN, które ukończył na drugim miejscu. Szybko okazało się, że w tej dziedzinie nie ma sobie równych – wygrał wszystkie rozgrywane do dziś Szybowcowe Mistrzostwa Polski w Akrobacji.

Obecnie pełni funkcję Prezesa Aeroklubu Polskiego, jest również emerytowanym pilotem i instruktorem w PLL LOT na samolotach Boeing 767 oraz dumnym posiadaczem złotej odznaki szybowcowej z trzema diamentami. Jego niekwestionowanym sukcesem jest zdobycie w 1984 r. tytułu pierwszego Mistrza Świata w Akrobacji Szybowcowej. To zwycięstwo powtórzył czterokrotnie –indywidualnie oraz drużynowo.

W 1995 r. wywalczył srebro podczas VI Szybowcowych Mistrzostw Świata w Akrobacji, a już cztery lata później znów stanął na najwyższym miejscu na podium. W Szybowcowych Mistrzostwach Europy w Akrobacji zwyciężał dwukrotnie i dwukrotnie zajmował drugie miejsce.

Ponadto obecny prezes AP jest dziewięciokrotnym Mistrzem Polski i wieloletnim trenerem polskiej kadry narodowej w akrobacji szybowcowej. Posiada tytuł i odznaczenie Zasłużonego Mistrza Sportu oraz Złoty Medal Aeroklubu Polskiego.

W latach dziewięćdziesiątych związał się z wytwórnią szybowców Edwarda Margańskiego, zostając jednym z pilotów doświadczalnych. Sugestie wielokrotnego mistrza Polski i Świata wzięto pod uwagę podczas konstruowania szybowców akrobacyjnych Margańskiego.

Prywatnie jest ojcem czterech synów. Najstarszy potomek, Stanisław, połknął lotniczego bakcyla i został pilotem szybowcowym.